Nieuwste Rijmelarij

Santorini

De schepper die kleurde
met potten verf
heel helblauw de
wolkenloze lucht.
De huizen die staken
er sneeuwwit tegen af.
Deze schoonheid
bekeek ik met een zucht.
Santorini,
zonnig eiland,
vulkanisme gaf je
je vorm.
Hoe romantisch
hier te verblijven, hier te varen.
Ik vond dit Griekse eiland
in één woord enorm.

Kruimeldieven.

In onze tuin in Holland woont een duivenpaar.
Ze zitten al jaren bij elkaar.
Als het koud is, zitten ze zij aan zij.
Wordt het warmer, dan fladderen ze blij.
Zijn ze mee naar Gran Canaria gevlogen?
Die twee die elkaar zo ontzettend graag mogen?
Ze weten precies: nu is het de tijd
dat die Peter met Marja zit aan ’t ontbijt.
Die twee gevleugelde gelieven
zijn dan echte kruimeldieven.
Geen kruimeltje ontsnapt er aan hun oog.
Is alles op? Ze vliegen weg in een boog.
Laat die gevleugelde vrienden maar schuiven.
Voor ons zijn het vriend’lijke vredesduiven.

April 2022
Marja Vos

Mucha

Een goed bestede dag vandaag.
Ik bezocht het Kunstmuseum in Den Haag.
Het werk van een Tsjechisch kunstenaar heeft me bekoord.
Wel eens van Alphonse Mucha gehoord?
Hij schildert sierlijke vrouwen, omringd door bloemen en lijnen.
Hij wist zijn werk heel kunstig te verfijnen.
Wat heerlijk als je zo creatief bent.
Met een talent is een mens echt verwend.

Wat is het jouwe?

Marja Vos
Maart 2022

Bartje

‘Ik bid niet voor bruine bonen’
heeft de Drentse Bartje gezegd.
Een ventje uit de boeken van Anne de Vries.
Hij is bedacht, bestond niet echt.

In Assen wilden we zijn beeldje zien,
maar helaas, ons Bartje was zoek.
In verband met werkzaamheden in de stad
stond hij op een andere hoek.

Bartje, Hansje Brinker, de kleine zeemeermin,
ook het jongetje Jantje Beton,
we kennen ze allen, ook al leefden ze niet.
Nee. Het was iemand die ze verzon.

Marja Vos
Februari 2022

Yangon

Het lijkt zo gewoon
wandelen door Yangon,
want in deze stad, zo ver van huis,
voel ik me direct al thuis.
Pagoden. Monniken.
De tropische zon.
’t Is hier dat onze
rondreis begon.
Hoofdstad van Myanmar,
stad van Suu Kyi,
ik besef dat ik hier
typisch Azië zie.

Voor de monniken in de stad Yangon
is bedelen zo heel gewoon.
Met een houten nap
gaan zij op stap,
want ze krijgen hier geen Kyatsje loon.

N.B. De munteenheid in Myanmar is de kwats.

Een Himba vrouw

Een bijzondere ontmoeting,
dat wist ik al gauw,
was die in Namibië
met een Himba vrouw.
Hevig geboeid,
ik stond haast te staren,
keek ik naar haar vreemd
ingevlochten haren.
Voor de foto
ging ze gewillig staan.
En wij toeristen
konden ons gang toen gaan.
Het dorp waarin ze woonde
was primitief en klein.
Hutjes in een cirkel.
Bijzonder hier te zijn.
Steeds weer als ik
bovenstaande foto bekijk
voel ik me met deze herinnering
een koning te rijk.

Marja Vos
(december 2021)

Schokland

Ooit een eiland.
Nu omgeven door land.
Ik word hier meteen
door nostalgie overmand.
Ik denk aan de schepen die zijn vergaan.
De Schokkers hadden een zwaar bestaan.
De onvoorspelbare vijand was de zee.
Het leven van de mensen hier viel niet mee.
Het museum was leuk ingericht
en gaf van het verleden een goed overzicht.

September 2021

Midden Limburg

Kasteel Aldenghoor
voor twee nachten ons hotel.
Wat een romantische omgeving was dat.
We voelden ons haast een jong stel.

Van hieruit was heel veel te doen:
Heel leuk door Horn gezworven.
Een kasteel, twee molens, een lekkere lunch.
Gelukkig niet door het onweer bedorven.

Een mooi Maaspanorama bij Neer.
Alhier ook de Friedesse molen.
Dit mooie gebied werd ons door de Kampioen
van de ANWB aanbevolen.

In het Maasdorp Kessel troffen we
twee schattige kasteeltjes.
Bij De Keverberg stond de koffie klaar.
Deez’ gebouwen waren echt juweeltjes.

In Roermond gedineerd op de gezellige Markt.
Ook naar Beesel het dorp van de draken.
Helaas toen weer afscheid van ons kasteel,
Waar we ons zo goed konden vermaken.

Marja Vos
november 2021

Bourtange

In de 80 jarige oorlog werd men
het geweld en de vijand zo zat.
Daarom bouwde men een kleine,
maar onneembare vestingstad:
Bourtange, in oost Groningen op de grens.
Een goede verdediging was de grote wens.
Ook heden ten dagen hoef je niet te balen
als je door dit kleine dorpje kan dwalen.
Verleden en heden, beide dichtbij.
Ik voelde me bij dit bezoekje zo blij.

Marja Vos

oktober 2021

%d bloggers liken dit: