Nieuwste Rijmelarij

Overstromingen

Door hevige regenval in het
aardbevingsgebied van Zuid Turkije
veel ellende en emoties.
Maar beslist geen blije.

Sommige mensen hebben veel geluk,
anderen zit het vaak tegen.
Hier in Nederland hebben we die rampen niet.
Hier wonen is echt een zegen.

Zeker tien mensen zijn omgekomen,
straten zijn ondergelopen.
Vele auto’s drijven rond.
Op betere tijden maar hopen.

De scholen van Sanliurfa bleven dicht.
Eens zagen we waar hier Abraham geboren is.
Mensen moesten nu naar veiliger plaatsen gaan.
Wat is er hier toch zo mis?

Marja Vos
16 maart 2023

Turkije en Syrië

De aarde schokt, gebouwen storten in,
een beving met de kracht 7.8.
Duizenden doden. Barre kou.
Hulp kwam, maar later dan verwacht.

Een kind wordt gered. Zij is grijs van het stof.
Zouden haar ouders nog leven?
Als God bestaat, waar is Hij dan?
Hij zou toch ook hulp kunnen geven?

Puin wordt geruimd, met blote handen,
op zoek naar nog vele beminden.
Als er nog naschokken komen
kunnen we hen dan nog vinden?

Heel de wereld gaat helpen.
Maar hulp komt langzaam op gang.
Als die maar niet te laat komt.
Ik ben zo bang.

Ik denk aan al die mensen,
hun wanhoop en hun pijn.
Wat kan het leven soms
toch moeilijk zijn.

Marja Vos
8 februari 2023

Weekendje weg

Een huisje gehuurd. Fijn eventjes weg.
We gingen naar Het grote bos.
Ook een zoon, onze dochter en haar hond waren mee.
Gezellig met de familie Vos.

De weersverwachting was niet best.
Men voorspelde heel wat regen.
Dus zaten we vaak in onze bungalow.
Dat viel een beetje tegen.

Toch een paar keer fijn gewandeld
en leerden we er poker.
Verder Monopoly en Rummikub
en op het laatst ook joker.

Het was heel gezellig,
met een deel van ons gezin.
Zo had dit jaar 2023
toch een prima begin.

Marja Vos
Februari 2023

De herder

‘k Zag schaapjes op het droge
vlak naast de waterkant.
Een herder op een ezel,
zijn huid mooi bruin gebrand.
Geen mens om mee te praten.
Tijd om te mediteren.
Des avonds drinkt hij leeuwenmelk.
Gewoon, om het af te leren.

Marja Vos
Januari 2023

N.B. In Turkije drinkt met raki met water.
Dat noemt men leeuwenmelk.

Derwischdans

In de richting
van het hart
draait de man
zijn Derwischdans.
Geconcentreerd.
Mediterend.
Soms raakt hij
in trance.
Voor onze groep.
Een attractie
voor de veeleisende
toerist.
Deze belevenis
mocht beslist
niet worden
gemist.

Marja Vos
December 2022

Hulst

We rijden door de Westerschelde tunnel,
6,6 kilometer lang, we betalen tol,
naar het Zeeuwse stadje Hulst.
Reynaert de Vos speelde hier een grote rol.

Het dier zou hier geboren zijn.
Een beeld staat voor de basiliek:
‘Als de vos de passie preekt …’
Ik zet het meteen op de kiek.

We wandelen over de stadswallen
en laten de lunch ons goed smaken.
Fijn dat je je in zo’n vestingstad
zo heerlijk kan vermaken.

Marja Vos
november 2022

Delft

Het monument van Willem de Zwijger
achterin De Nieuwe Kerk.
Vele kleuren marmer.
Een mooi, indrukwekkend werk.

We liepen in De Prinsenhof
waar Willem van Oranje even leefde.
Balthasar Gerards schoot hem dood.
Het was of de aarde beefde.

Oranjestad, ook stad van Vermeer,
we zagen hier zijn Straatje
en de Oude Kerk vanaf de boot.
Ik schoot hier menig plaatje.

Delft. Dromen. Dwalen
dwars door de stad.
Delfts blauw. Een doffer op een beeld.
Ik heb een fijne dag gehad.

Marja Vos

Naar Spanje

Aan de voet van de Pyreneeën
bij het Lago Barasona
wonen hele lieve vrienden.
Dol op het land van zon en stieren in Pamplona.

Een week lang zouden wij logeren.
Tochtjes in gedachten al uitgezet.
Maar door ziekte is er niets van gekomen.
We belandden allemaal in bed.

Na een week weer terug naar Holland.
De bemanning stond paraat.
Toch was het geen verloren vakantie.
We hebben fijn weer bijgepraat.

Marja Vos
1 september 2022

Even over de grens

De stad Torhout in België.
Een warm onthaal.
Veel te zien, bijvoorbeeld Torhouts aardewerk.
Het was gezellig allemaal.
Wandelen door provinciedomein
d’Aertrycke en het kasteel.
Heerlijk lopen rond de vijver.
Geen moment dat ik me verveel.
Toen naar het museum van het St. Sebastiaansgilde,
de schuttersbeweging:
Een stukje geschiedenis.
Beslist een leuke dag,
Overnachten in een hotelletje op De Markt.
Mensen gadeslaan vanaf een gezellig terras.
Leuke verhalen van vrienden die ons gidsten.
Het was fijn dat ik hier was.

Marja Vos
Juli 2022

Gorinchem.

We gingen een dag naar Gorinchem.
Of moet ik Gorkum zeggen?
Twee namen voor een kleine stad?
Dat is niet uit te leggen.

Bij een weeshuis bleven we even staan.
Zagen het vondelingenluik in een kale muur.
Gelopen over de vestingwal.
De verhalen van de gids boeiend en puur.

Toen met de boot naar slot Loevestein.
Hier zat Hugo de Groot in het gevang.
Gelukkig, hij vluchtte in een kist.
Gevangschap duurt soms zo lang.

Van de Oude Hollandse Waterlinie
was Gorkum een onderdeel.
Een stad waar het heerlijk is te vertoeven.
En hiermee zeg ik niet te veel.

Marja Vos
Juli 2022

De Algarve

We zitten niet ver van het strand.
Wat een ruige kusten.
Na een fikse wandeling
zal ik wel een koffietje lusten.
Albufeira, oude stad,
hier heb je restaurantjes zat.
Een muzikant speelt in de straat.
Wij slenteren, nu in de maat.
Een excursie naar Lagos, gezellig hier.
Een lekkere lunch met een sapje of bier.
Naar Sages. Het eind van de wereld gezien.
Een immens fort, ligging een tien.
Zonnige Algarve, ik raad iedereen aan
hier eens een weekje naar toe te gaan.

Santorini

De schepper die kleurde
met potten verf
heel helblauw de
wolkenloze lucht.
De huizen die staken
er sneeuwwit tegen af.
Deze schoonheid
bekeek ik met een zucht.
Santorini,
zonnig eiland,
vulkanisme gaf je
je vorm.
Hoe romantisch
hier te verblijven, hier te varen.
Ik vond dit Griekse eiland
in één woord enorm.

Kruimeldieven.

In onze tuin in Holland woont een duivenpaar.
Ze zitten al jaren bij elkaar.
Als het koud is, zitten ze zij aan zij.
Wordt het warmer, dan fladderen ze blij.
Zijn ze mee naar Gran Canaria gevlogen?
Die twee die elkaar zo ontzettend graag mogen?
Ze weten precies: nu is het de tijd
dat die Peter met Marja zit aan ’t ontbijt.
Die twee gevleugelde gelieven
zijn dan echte kruimeldieven.
Geen kruimeltje ontsnapt er aan hun oog.
Is alles op? Ze vliegen weg in een boog.
Laat die gevleugelde vrienden maar schuiven.
Voor ons zijn het vriend’lijke vredesduiven.

April 2022
Marja Vos

Mucha

Een goed bestede dag vandaag.
Ik bezocht het Kunstmuseum in Den Haag.
Het werk van een Tsjechisch kunstenaar heeft me bekoord.
Wel eens van Alphonse Mucha gehoord?
Hij schildert sierlijke vrouwen, omringd door bloemen en lijnen.
Hij wist zijn werk heel kunstig te verfijnen.
Wat heerlijk als je zo creatief bent.
Met een talent is een mens echt verwend.

Wat is het jouwe?

Marja Vos
Maart 2022

Bartje

‘Ik bid niet voor bruine bonen’
heeft de Drentse Bartje gezegd.
Een ventje uit de boeken van Anne de Vries.
Hij is bedacht, bestond niet echt.

In Assen wilden we zijn beeldje zien,
maar helaas, ons Bartje was zoek.
In verband met werkzaamheden in de stad
stond hij op een andere hoek.

Bartje, Hansje Brinker, de kleine zeemeermin,
ook het jongetje Jantje Beton,
we kennen ze allen, ook al leefden ze niet.
Nee. Het was iemand die ze verzon.

Marja Vos
Februari 2022

Yangon

Het lijkt zo gewoon
wandelen door Yangon,
want in deze stad, zo ver van huis,
voel ik me direct al thuis.
Pagoden. Monniken.
De tropische zon.
’t Is hier dat onze
rondreis begon.
Hoofdstad van Myanmar,
stad van Suu Kyi,
ik besef dat ik hier
typisch Azië zie.

Voor de monniken in de stad Yangon
is bedelen zo heel gewoon.
Met een houten nap
gaan zij op stap,
want ze krijgen hier geen Kyatsje loon.

N.B. De munteenheid in Myanmar is de kwats.

Een Himba vrouw

Een bijzondere ontmoeting,
dat wist ik al gauw,
was die in Namibië
met een Himba vrouw.
Hevig geboeid,
ik stond haast te staren,
keek ik naar haar vreemd
ingevlochten haren.
Voor de foto
ging ze gewillig staan.
En wij toeristen
konden ons gang toen gaan.
Het dorp waarin ze woonde
was primitief en klein.
Hutjes in een cirkel.
Bijzonder hier te zijn.
Steeds weer als ik
bovenstaande foto bekijk
voel ik me met deze herinnering
een koning te rijk.

Marja Vos
(december 2021)

Schokland

Ooit een eiland.
Nu omgeven door land.
Ik word hier meteen
door nostalgie overmand.
Ik denk aan de schepen die zijn vergaan.
De Schokkers hadden een zwaar bestaan.
De onvoorspelbare vijand was de zee.
Het leven van de mensen hier viel niet mee.
Het museum was leuk ingericht
en gaf van het verleden een goed overzicht.

September 2021

Midden Limburg

Kasteel Aldenghoor
voor twee nachten ons hotel.
Wat een romantische omgeving was dat.
We voelden ons haast een jong stel.

Van hieruit was heel veel te doen:
Heel leuk door Horn gezworven.
Een kasteel, twee molens, een lekkere lunch.
Gelukkig niet door het onweer bedorven.

Een mooi Maaspanorama bij Neer.
Alhier ook de Friedesse molen.
Dit mooie gebied werd ons door de Kampioen
van de ANWB aanbevolen.

In het Maasdorp Kessel troffen we
twee schattige kasteeltjes.
Bij De Keverberg stond de koffie klaar.
Deez’ gebouwen waren echt juweeltjes.

In Roermond gedineerd op de gezellige Markt.
Ook naar Beesel het dorp van de draken.
Helaas toen weer afscheid van ons kasteel,
Waar we ons zo goed konden vermaken.

Marja Vos
november 2021

Bourtange

In de 80 jarige oorlog werd men
het geweld en de vijand zo zat.
Daarom bouwde men een kleine,
maar onneembare vestingstad:
Bourtange, in oost Groningen op de grens.
Een goede verdediging was de grote wens.
Ook heden ten dagen hoef je niet te balen
als je door dit kleine dorpje kan dwalen.
Verleden en heden, beide dichtbij.
Ik voelde me bij dit bezoekje zo blij.

Marja Vos

oktober 2021

%d bloggers liken dit: