Nieuwste Rijmelarij

Thijs (Door Marja Vos)

Hij is een aimabele tourleader.
Een lange man met een oranje pet.
Met hem beleefden we veel avonturen.
Hadden soms pech, meestal pret.
Hij leek een ervaren reisleider.
Maar weten jullie wat zijn geheim is?
Dat is dat deze reis door de Balkan
pas zijn tweede reis is.
We trokken door Noord-Macedonië
en deden ook Griekenland aan.
Via veel mooie opgravingen
zijn we naar Albanië gegaan.
In een voetbalshirt van Albanië
moedigde je het elftal aan.
Helaas konden ze van Servië niet winnen.
Ze konden met 0 – 0 naar huis toe gaan.
Beste Thijs, bedankt voor al je zorgen.
Met jou durf ik wel op reis te gaan.
Voor de toekomst wens ik je vele reizen,
opdat je anderen goed bij kunt staan.

Waterrat

Toen ze bij het water kwam
riep ze: ‘Wat een grote zvembad.’
In een schattig rood-wit badpakje
spatte ze iedereen nat.
Ze sprong, ze spartelde en ze spetterde.
Ze was het zwembad nooit zat.
Ze sprong zelfs van haar vaders schouders af.
Ze was een echte waterrat.

4 april 2025

Playa del Ingles

Wandelen, ondanks de hitte, met
een verkoelende wind in ons haar.
Zwemmen, lezen en uit eten gaan.
We zijn een gelukkig paar.
Zo genieten gepensioneerde docenten
die hun leerlingen graag heel veel leerden.
Het was fijn dat we in deze oktobermaand
deze plek met een bezoek vereerden.

Workum

Het Jopie Huismanmuseum in Workum
is een rit naar Friesland zeker waard.
Alle schilderijen van deze schilder
zijn hier op ludieke wijze vergaard.

Ooit was de schilder een voddenboer.
Hij schildert lompen en kleren.
Hoe origineel is al zijn werk.
Menig kunstenaar kan hiervan leren.

Hij heeft nu een eigen museum.
Zijn werk is niet te koop.
In heel veel sombere dagen
gaf schilderen Jopie hoop.

Oktober 2024

Gezellig Schiedam
Mooie stad, ooit met heel veel molens.
Helaas zijn er nu nog maar zeven.
Wat mooi dat we deze bekoorlijke plek
vanaf het water mochten beleven.

Jeneverstokerijen brachten
hier in de 18e eeuw pracht en praal.
Toen dat minder werd kwam er scheepsbouw.
Zo veel rijkdom leverde dat allemaal.

Er waren zakkendragers, een zwaar beroep.
Deze arbeiders werkten hier stug.
Het leverde ze echter niet veel meer op
dan een versleten zere rug.

Nu een stad waar je heerlijk kunt dwalen:
Terrasjes, winkeltjes, lieve mensen.
Wat kan een mens in deze drukke tijd
zich verder nog meer wensen?

Marja Vos
September 2024

.

Garibaldi

In Maddalena op Sardinië
zat ik met Garibaldi op een bank.
Hij zat kaarsrecht, een hautaine blik,
toch had hij een stok, want hij liep mank.

Hij is voor Italië wat Willem van Oranje
was voor ons koude kikkerland.
Garibaldi bracht eenheid, men prees hem hiervoor,
en nu is hij bij mij in de zon beland.

We bezochten zijn woning op het mooie Caprera.
Het was heel interessant om hier te zijn.
Het verleden in het heden ontmoeten
vind ik elke keer weer fijn.

Marja Vos
juni 2024

Gran Canaria

Met een boek en een biertje op ons balkon.
26 graden Celsius, de hele dag zon.
Wij gepensioneerden hebben fijn veel vrije tijd.
We zijn van onze verplichtingen bevrijd.
In de winter wil ik hier graag verblijven.
Lekker zonnen en heel veel verhalen schrijven.
Met een boek en een biertje op ons balkon.
Ik ben blij dat deze vakantie begon.

1 april 2024

Bursa

Bursa is de zijdestad.
Moerbeibomen heeft men zat.
Ben je spion, dan word je beroofd
van je mooie, knappe hoofd.
Want ze denken hier: als goede straf
hakken we je kop eraf.
Het mausoleum is hier groen.
Ook de Ulu moskee gingen we doen.
Het bezoeken van Bursa viel niet tegen,
al hadden we vandaag wat regen.

maart 2024

Bali

Ik zie heel wat Balinese vrouwen
in gezelschap van een oude man.
Niet omdat ze zo verliefd zijn,
maar wat willen die vrouwen dan?
’t Is niet om hun ‘sexy’ lijven,
ook al willen ze nog wel van bil.
Hier kunnen ze wat hulp gebruiken
van een fijne Viagrapil.
‘k Vind het triest dat zo veel vrouwen
het met grijze Hollanders doen.
Niet omdat ze van hen houden,
maar alleen maar om de poen.
Eiland der demonen?
Of Bali, Hof van Eden?
In elk geval stelt het eiland wel
veel mensen heel tevreden.

Marja Vos
februari 2024

Mijn reis naar Bali (Marja)

Als ik in het vliegtuig stap
weet ik dat ik me al op Bali waan.
‘k Zie Javanen en Molukkers ook.
Ik kan ze een beetje verstaan.

Selamat datang, selamat makan.
‘k Hoor klanken als van tante Lien.
‘k Verlang naar dat tropische paradijs:
Bali, ik wil je graag zien.

De Garuda Indonesia
vliegt ons in een airbus naar het land
waar ik als zesjarig meisje al
mijn hart aan heb verpand.

Land van de Kecak- en van de Barongdans,
van gamelanklanken bij nacht,
van tempels, van Ubud, van een tropisch strand
waar ‘k zal genieten van oosterse pracht.

december 2023

Namibië

Windhoek ligt in Namibië.
Hier zijn is reuze fijn.
Zitten onder de kameeldoornboom.
Wat heerlijk om hier te zijn.

We rijden naar de Kalahari woestijn.
Met een landrover gaan we op pad.
Giraffen, zebra’s en struisvogels.
Mooie dieren zien we hier zat.

Het personeel in de lodge zong liederen.
In de woestijn was het zonnig en koud.
Namibië is echt een schitterend land
waar je meteen veel van houdt.

Het Himba-volk was het hoogtepunt.
Dat mensen zo primitief nog leven.
Hier zijn en filmen en fotograferen.
Dat was ons toch maar gegeven.

Marja Vos
November 2023

Puerto de Mogán

We rijden door vele tunnels
naar het stadje dat we willen bezoeken.
Het wordt het Venetië van Gran Canaria genoemd.
Zo staat dat in vele boeken.

De huizen zijn wit met veel blauw en geel.
Er is veel dat even op de foto moet.
Bij de vuurtoren wat drinken op het mooie terras.
Zo veel te zien, dat doet me goed.

In de haven is zoals altijd veel te beleven.
Hier ligt werkelijk voor een kapitaal.
En alles is met heel veel zon overgoten.
Het was de moeite waard allemaal.

Marja Vos
oktober 2023

Doesburg

Op het raakvlak van Oude IJssel en IJssel
ligt Doesburg, de oude Hanzestad.
We hebben in eind augustus
hier drie interessante dagen gehad.

Kasteel Huis Bergh, een museum, zo mooi,
omringd door een heuse gracht.
De collectie was echt de moeite waard.
Veel boeiender dan ik had verwacht.

Museum Lalique in twee oude gebouwen
had ook een expositie van Mucha, de Tsjech.
Die zagen we ooit in het Kunstmuseum.
Wat kon die man mooi tekenen zeg.

In het Openbaar Vervoer en Speelgoedmuseum
reden veel trams en treinen.
Voor mijn man die vroeger veel Märklin had
ging de zon weer schijnen.

Drie dagen van huis en zoveel cultuur kunnen snuiven.
Dat is beslist een voordeel voor AOW’ers.
Steeds weer een nieuwe ervaring opdoen
houdt onze grijze cellen vers.

Marja Vos
1 september 2023

Bosnië-Herzegovina

Bosnië-Herzegovina.
In dit land was ik nog nooit geweest.
Mooie bergen, watervallen,
oude stadjes. Wat een feest.
In Mostar de Stari Most.
In de oorlog verwoestte men de brug.
Staat nu op de Werelderfgoedlijst.
Ga hem ook bekijken… vlug.
Een boottocht over de Neretva-delta.
Voor de vogelaar een paradijs.
We lunchen hier en proeven drankjes.
Wat is dit een mooie reis.

augustus 2023

Plitvica

In Plitvica wandelden we over de vlonders
over het adembenemende meer.
Het water uit de vele watervallen
ging af en toe enorm te keer.
Zo’n mooi land, ik werd er stil van.
Iedereen van de groep genoot.
We maakten foto’s en we filmden.
Het enthousiasme was heel groot.

Kroatië heeft veel te bieden.
We waren blij met deze mooie reis.
Vandaar dat ik onze reisorganisatie
liefdevol helemaal prijs.

Marja Vos
1 juli 2023

Overstromingen

Door hevige regenval in het
aardbevingsgebied van Zuid Turkije
veel ellende en emoties.
Maar beslist geen blije.

Sommige mensen hebben veel geluk,
anderen zit het vaak tegen.
Hier in Nederland hebben we die rampen niet.
Hier wonen is echt een zegen.

Zeker tien mensen zijn omgekomen,
straten zijn ondergelopen.
Vele auto’s drijven rond.
Op betere tijden maar hopen.

De scholen van Sanliurfa bleven dicht.
Eens zagen we waar hier Abraham geboren is.
Mensen moesten nu naar veiliger plaatsen gaan.
Wat is er hier toch zo mis?

Marja Vos
16 maart 2023

Turkije en Syrië

De aarde schokt, gebouwen storten in,
een beving met de kracht 7.8.
Duizenden doden. Barre kou.
Hulp kwam, maar later dan verwacht.

Een kind wordt gered. Zij is grijs van het stof.
Zouden haar ouders nog leven?
Als God bestaat, waar is Hij dan?
Hij zou toch ook hulp kunnen geven?

Puin wordt geruimd, met blote handen,
op zoek naar nog vele beminden.
Als er nog naschokken komen
kunnen we hen dan nog vinden?

Heel de wereld gaat helpen.
Maar hulp komt langzaam op gang.
Als die maar niet te laat komt.
Ik ben zo bang.

Ik denk aan al die mensen,
hun wanhoop en hun pijn.
Wat kan het leven soms
toch moeilijk zijn.

Marja Vos
8 februari 2023

Weekendje weg

Een huisje gehuurd. Fijn eventjes weg.
We gingen naar Het grote bos.
Ook een zoon, onze dochter en haar hond waren mee.
Gezellig met de familie Vos.

De weersverwachting was niet best.
Men voorspelde heel wat regen.
Dus zaten we vaak in onze bungalow.
Dat viel een beetje tegen.

Toch een paar keer fijn gewandeld
en leerden we er poker.
Verder Monopoly en Rummikub
en op het laatst ook joker.

Het was heel gezellig,
met een deel van ons gezin.
Zo had dit jaar 2023
toch een prima begin.

Marja Vos
Februari 2023

De herder

‘k Zag schaapjes op het droge
vlak naast de waterkant.
Een herder op een ezel,
zijn huid mooi bruin gebrand.
Geen mens om mee te praten.
Tijd om te mediteren.
Des avonds drinkt hij leeuwenmelk.
Gewoon, om het af te leren.

Marja Vos
Januari 2023

N.B. In Turkije drinkt met raki met water.
Dat noemt men leeuwenmelk.

Derwischdans

In de richting
van het hart
draait de man
zijn Derwischdans.
Geconcentreerd.
Mediterend.
Soms raakt hij
in trance.
Voor onze groep.
Een attractie
voor de veeleisende
toerist.
Deze belevenis
mocht beslist
niet worden
gemist.

Marja Vos
December 2022

Hulst

We rijden door de Westerschelde tunnel,
6,6 kilometer lang, we betalen tol,
naar het Zeeuwse stadje Hulst.
Reynaert de Vos speelde hier een grote rol.

Het dier zou hier geboren zijn.
Een beeld staat voor de basiliek:
‘Als de vos de passie preekt …’
Ik zet het meteen op de kiek.

We wandelen over de stadswallen
en laten de lunch ons goed smaken.
Fijn dat je je in zo’n vestingstad
zo heerlijk kan vermaken.

Marja Vos
november 2022

Delft

Het monument van Willem de Zwijger
achterin De Nieuwe Kerk.
Vele kleuren marmer.
Een mooi, indrukwekkend werk.

We liepen in De Prinsenhof
waar Willem van Oranje even leefde.
Balthasar Gerards schoot hem dood.
Het was of de aarde beefde.

Oranjestad, ook stad van Vermeer,
we zagen hier zijn Straatje
en de Oude Kerk vanaf de boot.
Ik schoot hier menig plaatje.

Delft. Dromen. Dwalen
dwars door de stad.
Delfts blauw. Een doffer op een beeld.
Ik heb een fijne dag gehad.

Marja Vos

Naar Spanje

Aan de voet van de Pyreneeën
bij het Lago Barasona
wonen hele lieve vrienden.
Dol op het land van zon en stieren in Pamplona.

Een week lang zouden wij logeren.
Tochtjes in gedachten al uitgezet.
Maar door ziekte is er niets van gekomen.
We belandden allemaal in bed.

Na een week weer terug naar Holland.
De bemanning stond paraat.
Toch was het geen verloren vakantie.
We hebben fijn weer bijgepraat.

Marja Vos
1 september 2022

Even over de grens

De stad Torhout in België.
Een warm onthaal.
Veel te zien, bijvoorbeeld Torhouts aardewerk.
Het was gezellig allemaal.
Wandelen door provinciedomein
d’Aertrycke en het kasteel.
Heerlijk lopen rond de vijver.
Geen moment dat ik me verveel.
Toen naar het museum van het St. Sebastiaansgilde,
de schuttersbeweging:
Een stukje geschiedenis.
Beslist een leuke dag,
Overnachten in een hotelletje op De Markt.
Mensen gadeslaan vanaf een gezellig terras.
Leuke verhalen van vrienden die ons gidsten.
Het was fijn dat ik hier was.

Marja Vos
Juli 2022

Gorinchem.

We gingen een dag naar Gorinchem.
Of moet ik Gorkum zeggen?
Twee namen voor een kleine stad?
Dat is niet uit te leggen.

Bij een weeshuis bleven we even staan.
Zagen het vondelingenluik in een kale muur.
Gelopen over de vestingwal.
De verhalen van de gids boeiend en puur.

Toen met de boot naar slot Loevestein.
Hier zat Hugo de Groot in het gevang.
Gelukkig, hij vluchtte in een kist.
Gevangschap duurt soms zo lang.

Van de Oude Hollandse Waterlinie
was Gorkum een onderdeel.
Een stad waar het heerlijk is te vertoeven.
En hiermee zeg ik niet te veel.

Marja Vos
Juli 2022

De Algarve

We zitten niet ver van het strand.
Wat een ruige kusten.
Na een fikse wandeling
zal ik wel een koffietje lusten.
Albufeira, oude stad,
hier heb je restaurantjes zat.
Een muzikant speelt in de straat.
Wij slenteren, nu in de maat.
Een excursie naar Lagos, gezellig hier.
Een lekkere lunch met een sapje of bier.
Naar Sages. Het eind van de wereld gezien.
Een immens fort, ligging een tien.
Zonnige Algarve, ik raad iedereen aan
hier eens een weekje naar toe te gaan.

Santorini

De schepper die kleurde
met potten verf
heel helblauw de
wolkenloze lucht.
De huizen die staken
er sneeuwwit tegen af.
Deze schoonheid
bekeek ik met een zucht.
Santorini,
zonnig eiland,
vulkanisme gaf je
je vorm.
Hoe romantisch
hier te verblijven, hier te varen.
Ik vond dit Griekse eiland
in één woord enorm.

Kruimeldieven.

In onze tuin in Holland woont een duivenpaar.
Ze zitten al jaren bij elkaar.
Als het koud is, zitten ze zij aan zij.
Wordt het warmer, dan fladderen ze blij.
Zijn ze mee naar Gran Canaria gevlogen?
Die twee die elkaar zo ontzettend graag mogen?
Ze weten precies: nu is het de tijd
dat die Peter met Marja zit aan ’t ontbijt.
Die twee gevleugelde gelieven
zijn dan echte kruimeldieven.
Geen kruimeltje ontsnapt er aan hun oog.
Is alles op? Ze vliegen weg in een boog.
Laat die gevleugelde vrienden maar schuiven.
Voor ons zijn het vriend’lijke vredesduiven.

April 2022
Marja Vos

Mucha

Een goed bestede dag vandaag.
Ik bezocht het Kunstmuseum in Den Haag.
Het werk van een Tsjechisch kunstenaar heeft me bekoord.
Wel eens van Alphonse Mucha gehoord?
Hij schildert sierlijke vrouwen, omringd door bloemen en lijnen.
Hij wist zijn werk heel kunstig te verfijnen.
Wat heerlijk als je zo creatief bent.
Met een talent is een mens echt verwend.

Wat is het jouwe?

Marja Vos
Maart 2022

Bartje

‘Ik bid niet voor bruine bonen’
heeft de Drentse Bartje gezegd.
Een ventje uit de boeken van Anne de Vries.
Hij is bedacht, bestond niet echt.

In Assen wilden we zijn beeldje zien,
maar helaas, ons Bartje was zoek.
In verband met werkzaamheden in de stad
stond hij op een andere hoek.

Bartje, Hansje Brinker, de kleine zeemeermin,
ook het jongetje Jantje Beton,
we kennen ze allen, ook al leefden ze niet.
Nee. Het was iemand die ze verzon.

Marja Vos
Februari 2022

Yangon

Het lijkt zo gewoon
wandelen door Yangon,
want in deze stad, zo ver van huis,
voel ik me direct al thuis.
Pagoden. Monniken.
De tropische zon.
’t Is hier dat onze
rondreis begon.
Hoofdstad van Myanmar,
stad van Suu Kyi,
ik besef dat ik hier
typisch Azië zie.

Voor de monniken in de stad Yangon
is bedelen zo heel gewoon.
Met een houten nap
gaan zij op stap,
want ze krijgen hier geen Kyatsje loon.

N.B. De munteenheid in Myanmar is de kwats.

Een Himba vrouw

Een bijzondere ontmoeting,
dat wist ik al gauw,
was die in Namibië
met een Himba vrouw.
Hevig geboeid,
ik stond haast te staren,
keek ik naar haar vreemd
ingevlochten haren.
Voor de foto
ging ze gewillig staan.
En wij toeristen
konden ons gang toen gaan.
Het dorp waarin ze woonde
was primitief en klein.
Hutjes in een cirkel.
Bijzonder hier te zijn.
Steeds weer als ik
bovenstaande foto bekijk
voel ik me met deze herinnering
een koning te rijk.

Marja Vos
(december 2021)

Schokland

Ooit een eiland.
Nu omgeven door land.
Ik word hier meteen
door nostalgie overmand.
Ik denk aan de schepen die zijn vergaan.
De Schokkers hadden een zwaar bestaan.
De onvoorspelbare vijand was de zee.
Het leven van de mensen hier viel niet mee.
Het museum was leuk ingericht
en gaf van het verleden een goed overzicht.

September 2021

Midden Limburg

Kasteel Aldenghoor
voor twee nachten ons hotel.
Wat een romantische omgeving was dat.
We voelden ons haast een jong stel.

Van hieruit was heel veel te doen:
Heel leuk door Horn gezworven.
Een kasteel, twee molens, een lekkere lunch.
Gelukkig niet door het onweer bedorven.

Een mooi Maaspanorama bij Neer.
Alhier ook de Friedesse molen.
Dit mooie gebied werd ons door de Kampioen
van de ANWB aanbevolen.

In het Maasdorp Kessel troffen we
twee schattige kasteeltjes.
Bij De Keverberg stond de koffie klaar.
Deez’ gebouwen waren echt juweeltjes.

In Roermond gedineerd op de gezellige Markt.
Ook naar Beesel het dorp van de draken.
Helaas toen weer afscheid van ons kasteel,
Waar we ons zo goed konden vermaken.

Marja Vos
november 2021

Bourtange

In de 80 jarige oorlog werd men
het geweld en de vijand zo zat.
Daarom bouwde men een kleine,
maar onneembare vestingstad:
Bourtange, in oost Groningen op de grens.
Een goede verdediging was de grote wens.
Ook heden ten dagen hoef je niet te balen
als je door dit kleine dorpje kan dwalen.
Verleden en heden, beide dichtbij.
Ik voelde me bij dit bezoekje zo blij.

Marja Vos

oktober 2021