Nieuwste Gedicht

Wij

Onze levens zijn verweven.
Er is geen ik meer, er is wij.
Samen lief en leed te delen
is het belangrijkste voor mij.

Pensionering. Niet meer werken.
Tijd om samen veel te doen:
Reizen, schrijven en mooi dansen.
Laat maar rollen dus de poen.

Streepjesarmen, grijze haren,
de eerste rimpels, ’t hoort erbij.
Dat we als paar dit mogen beleven
maakt me elke keer weer blij.

Roerloos water, woelige baren,
onze huwelijksboot vaart voort.
‘k Hoop dat we saam nog veel beleven.
Dan is mijn gebed verhoord.

Marja Vos
Januari 2022

C.I.D.P.

Mijn man heeft last van C.I.P.D.,
oftewel Polyneuropatie:
Een afwijking aan zijn benen,
daar ergens onder de knie.

Een arts ontwierp een orthese.
Eén voor het linker, één voor het rechter been.
Waardoor hij meteen weer goed lopen kon.
Hij wandelde overal heen.

Nu is mijn man mijn maatje.
Dat uit ik in woord en gebaar.
Ik geeft hem heel vaak een compliment,
maar daarin schuilt het gevaar.

Straks gaat hij naast zijn schoenen lopen.
In zijn geval is dat niet best.
Ik ben bang dat ik met lieve woorden
het werk van de arts verpest.

december 2021

Zelfspot
De hele avond had ik zitten gapen,
maar eenmaal in bed kon ik echt niet slapen.
Ik draaide op links, naar rechts, op mijn rug.
Zag in gedachten heel de dag weer terug.
Op advies van mijn man ging ik schaapjes tellen,
maar ik kan jullie wel vertellen:
Ik bleef maar gapen en gapen
en kon echt niet slapen.

Toen ben ik maar mijn bed uit gegaan
en lekker eventjes aan het rijmen gegaan.
Het maken van versjes ontspant me zo fijn,
omdat ze soms heel slaapverwekkend zijn.

Marja Vos
november 2021

Spit

Shit. Shit. Shit.
Ik heb spit.
Heel veel onkruid in de perken.
Dat betekende heel hard werken.
Te lang heb ik gebukt gestaan.
En zo is het mis gegaan.
Shit. Shit. Shit.
Ik heb spit.

Mijn man, een lieverd die nooit mort,
zegt: ’Het gaat wel over
voor je een jongetje wordt.’

Marja Vos

oktober 2021

%d bloggers liken dit: