Nieuwste Gedicht
Cryptisch
‘Je kunt het aantrekken, maar ook doortrekken’.
Ik doe dat allebei met pret.
Weet je al waaraan ik moet denken?
Het is gewoon aan … het toilet.
Of
‘Gedicht dat op papier een dier groet’.
Dat gepuzzel word ik nooit moe.
Ik weet: een drieregelig versje uit Japan.
Dat is natuurlijk … een haiku.
Vrede
Metershoge gele lissen
langs de stille waterkant.
Ik hoor vogels, ik zie eenden,
ik word door het landschap overmand.
Heerlijk is het om hier te fietsen
in een land waar vrede is.
Denk ik aan een land als Gaza,
weet ik, daar is het goed mis.
Besef, het is zo heel belangrijk,
waar je wiegje heeft gestaan.
Heb je dagelijks angst en honger
of heb je een goed bestaan?
Terwijl ik door de polder rijd
heb ik maar één grote wens:
Een wereld zonder leed, met vrede,
dat wil immers ieder mens.
20-05-2025
Een bijtje
Terwijl ik buiten koffie dronk
kreeg ik gezelschap van een bij.
Ik keek naar haar sierlijke slanke lijf.
En zij keek nieuwsgierig naar mij.
Zij zat heel stilletjes op de tafel.
Maar zat ze hier niet te lang?
We genoten van de zon en van de rust,
waren voor elkaar niet bang.
Maar ik ben al oud en zij is nog jong.
Moest ze niet werken gaan?
Of is dit, hoe triest is dat,
al het einde van haar bestaan?
RIP kleine bij.
Ik was met je gezelschap heel blij.
Marja Vos
Mei 2025
Donkere dagen
Donkere dagen in december,
dit jaar somberder dan ooit.
De zon die wilde maar niet schijnen.
Ik voelde me in huis gekooid.
Gelukkig houd ik veel van lezen,
lekker dromen in verhalen spreekt me aan.
Het leuks was dat, het liep tegen kerstmis,
we naar De Notenkraker zijn gegaan.
Een mooi ballet met muziek van Tsjaikowski.
Als kind kon ik van meedoen in zo’n ballet al dromen.
En terwijl ik van de dans genoot dacht ik:
is er toch iets goeds uit Rusland gekomen.
Nu gaan gelukkig de dagen weer lengen.
Het voorjaar brengt steeds weer nieuw leven:
Bolletjes, lammetjes en lentezon.
Dromen? Nee. Een gegeven.
Marja Vos
Dec. 2024
Ik vraag me af …
In het zwembad zaten maar twee badgasten.
Wat als ze allebei in het water plasten?
En hoe zou het zijn met wel tweehonderd gasten?
Ik verwacht dat we ons daarna met groene zeep wasten.
April 2025
File
Zo veel auto’s op de wegen.
Deze drukte valt me tegen.
Sommige mannen rijden als debielen.
En nu staan we ook nog in een file.
Dat is natuurlijk niemands schuld,
maar ik heb zo weinig geduld.
Als we eindelijk weer door kunnen rijden
voel ik me duidelijk verblijden.
En dan kan ik me haast niet meer bedwingen,
het liefst zou ik nu luidkeels zingen.
Marja Vos
juni 2024
Noodkreet
Trump. Poetin en Netanyahu.
Drie verschrikkelijke mannen met veel macht.
Zo waar, ik heb ze om zeep geholpen.
Dat was in mijn droom vannacht.
Ik verlang zo naar goede mensen.
Zoals Ghandi en Florence Nightingale.
Ik heb genoeg van die gestoorde griezels.
Aan hen erger ik me groen en geel.
Komt er ooit vrede? Ik twijfel zo.
Kijk naar het journaal en lees de kranten.
Maar wereldleiders doen echt niet veel.
Weten zij wel van wanten?
Maart 2024
IJsbeer
Een jonge ijsbeer, gezond, sterk, met een prachtige vacht
had op een keer wat bijzonders bedacht.
Hij dacht: altijd loop ik maar heen en weer
en ’s avonds heb ik geen poten meer.
Mensen noemen dat ijsberen.
Zou ik dat niet kunnen afleren?
Hij vroeg het zijn vader, zijn moeder en een oom.
Die zei: ‘Wat een rare jongensdroom.
Accepteer hoe je bent.
Maak je niet druk,
alleen dan vind je het ware levensgeluk.’
Later zag ik hem in een dierentuin ijsberen.
Hij was nu tevreden, wilde het niet meer afleren.
april 2024
Teus
Mijn rechter buurman heet Teus.
Dit is echt waar. Ja heus.
Mijn andere buurman heet ook Teus.
Ik neem u echt niet bij de neus.
De een is een dwerg, de ander een reus.
Daarom noem ik ze kleine en grote Teus.
Het zoeken naar een naam gebeurde ingenieus.
En Teus was beslist de eerste keus.
Marja Vos
Januari 2024
Overpeinzing aan zee
De tijd gaat snel.
Gebruik hem wel.
Laat je door het kleine verblijden.
Ik zit op het strand
en laat snel het zand
tussen mijn vingers door glijden.
Zo spoedt ook het leven.
Het duurt eigenlijk maar even.
Ik word door herinneringen bedolven.
Geniet van gewone dingen,
zoals van vogels die zingen.
Mij ontspant het geluid van de golven.
februari 2024
Sinterklaasfeest 2023
Vandaag begon weer het Sinterklaasjournaal.
Naar de goedheiligman verlangden we allemaal.
Eerst dacht ik dat hij misschien met de VUT zou gaan,
Maar dit idee is gelukkig van de baan.
In Gorinchem is Sint gearriveerd.
En toen ging er weer een heleboel verkeerd.
Zo legden de pieten boos hun werkzaamheden neer,
want hun eigen schoen zetten dat mocht niet meer.
Doch de hoofdpiet werd door Sinterklaas op het matje geroepen
en vanaf toen kon iedereen weer wat lekkers gaan snoepen.
Dit kinderfeest blijft leuk voor jong en oud,
maar je moet wel lief zijn en niet stout.
Ook al spreken we niet meer van knéchten en van zwárte piet.
De traditie moet blijven. Vergeet dat niet.
Marja Vos
December 2023
Chips
Chips, chips, chips.
Lekker dansen met je handen op mijn bips.
Zo dansten we samba en chachacha.
En niemand deed ons dat goed na.
Maar toen kregen je benen onder de knie
last van chronische polyneuropatie.
Met beugels loop je nog als een kieviet hoor,
Maar uren lekker dansen gaat niet meer door.
We kunnen wel janken, maar we genieten van wat wél kan.
En dat is nog heel wat lieve man:
Lekker uit eten, theater, reisjes naar de zon.
We zijn nog net zo gelukkig als toe onze relatie begon.
November 2023
Naar de zon
In het najaar nog een poosje naar de zon.
Nou, die zon die hebben we gekregen.
Alleen de hoogte van de temperatuur
die viel af en toe wat tegen.
Lekker met je blote voeten op de koele tegels.
Heel veel liters water dronken wij.
En regelmatig een duik in het zwembad
maakte ons oprecht heel blij.
39 graden werd er gemeten.
Alleen zo’n hittegolf die hoeft niet meer.
Maar, ijs en weder dienende,
boeken we volgend jaar toch weer.
Marja Vos
1 oktober 2023
De haan
Bovenop mijn nederige woning
kraait de haan. Zijn naam is koning.
Helaas ben ik maar een eenvoudige hen.
Hoe blij dat ik zijn vrouwtje ben.
Mannetjes zijn nu eenmaal graag de baas.
Ik gun het hun, wij zijn de minderen. Helaas.
Maar de wijsheid zit toch in de vrouw.
Als jij lieve haan dat maar goed onthou.
Marja Vos
1 juli 2023
Tour de France
Hij wilde vandaag eens winnen.
Ging moedig in de aanval.
Maar wat verbaasde de renner enorm?
De weg die leek zo smal.
’t Publiek stond duidelijk op de weg.
Een man zwaaide met een das.
Wist hij niet dat hij met dit gebaar
een klootzak onder de toeristen was?
De renner zweette en ploegde voort.
Hij had zo veel kracht in zijn benen.
Maar de hoop was door dit nare publiek
helaas heel erg verdwenen.
Nog een vreselijke klim.
Wel tien procent.
Hij ploeterde, zweette. Maar … hij won.
Wat een heerlijke vent.
Marja Vos
Aug. 2023
Bokito
De bekendste gorilla van Nederland
is Bokito, hij haalde vandaag weer de krant.
In 2007 ontsnapte hij uit de dierentuin,
hij viel een vrouw aan, zijn leven lag in puin.
Toen weer terug naar Blijdorp in Rotterdam
waar deze week een eind aan zijn leven kwam.
27 jaar, voor zo’n beest nog niet oud.
Hij werd als een echte vader van de familie beschouwd.
Hij verwekte kinderen, nam zelfs een pleegzoon aan,
maar hartfalen maakte een eind aan zijn bestaan.
In Blijdorp kiekte ik hem ooit, dat ik dat mocht beleven.
Net als Jimmie Hendrix en Amy Winehouse kwam er met 27
een eind aan zijn leven.
De gorilla’s treuren.
Niemand kan ze opbeuren.
Marja Vos
april 2023
Naar de zon
Nog even mijn haar laten knippen.
En ook een nieuwe jurk gekocht.
Mijn nagels zijn weer keurig gelakt.
Ik verlang zo naar de lentezon.
Zonnen, zwemmen en wandelen.
Mijn koffers zijn al gepakt.
Twee weken naar Playa del Ingles
op het eiland Gran Canaria:
duin, strand en terrassen.
We zijn hier meerdere keren geweest.
Goede herinneringen.
Niets kan me hier nog verrassen.
Vroeger dacht ik dat dit een eiland
voor bejaarden was.
Ha, ha, nu trek ik zelf al AOW.
Ik geniet van het goede
zolang als het kan.
Mijn lief gaat op vakantie weer mee.
Marja Vos
21 maart 2023
Aardbeving
Alle huizen liggen in puin.
Ondanks kou is het slapen op straat.
De hulpverlening komt maar langzaam op gang.
De mensen zijn wanhopig en kwaad.
Zij is onder het puin geboren,
is nog met haar moeder verbonden.
Haar mam overleeft dit drama niet,
maar zij is levend gevonden.
Eens hebben we door dit prachtige land
een boeiende rondreis gemaakt.
Deze ramp, 28.000 doden,
heeft me enorm geraakt.
Machteloos kijken we naar het journaal,
worden geraakt door de beelden.
Kunnen slechts storten op 555.
Wat leven we hier toch in weelde.
Marja Vos 11 februari 2023
Wie ben ik?
Ik ben een dier zonder poten en vleugels.
Ik verdien geen schoonheidsprijs.
Ik ben niet zo dom als een ezel.
Ik ben eigenlijk zelfs wel wijs.
Ik duik heel graag in de boeken.
Ga er helemaal in op.
Ben vooral dol op dikke pillen.
Stop de teksten in mijn kop.
En, heb je het al geraden?
Ken je de naam van dit wezen?
Misschien ben je zelfs wel familie,
als je ook zo dol bent op lezen.
Marja Vos
Het gaat natuurlijk over een boekenwurm
januari 2023
Benen
Stap ik met mijn linker of met mijn rechter been uit bed?
Dat is belangrijk! Ik mag me niet vergissen.
Zo zet ik altijd mijn beste beentje voor
opdat ik het einddoel niet zal missen.
Als alles mislukt, dan neem ik de benen,
maar dan klaag ik wel steen en been.
Leuk die uitdrukkingen met die ledematen.
Weet jij er misschien ook nog zo een?
Spelen met taal houdt me op de been.
Las je al Naar de kermis dat pas verscheen?
Marja Vos
Februari 2023
Blaren?
Een duizendpoot had een ongeluk.
Tijdens de tocht naar Santiago liep hij zijn poten stuk.
Hij smeerde zalf. Zalf. En nog eens zalf.
Maar dat hielp hem echt maar half.
Gelukkig hebben jij en ik maar twee voeten. Dus…
Is dat smeren voor ons nooit zo’n grote klus.
Marja Vos
november 2022.
Verval
Als hij zat lag zijn buik op
zijn benen.
Het haar op zijn hoofd was
geheel verdwenen.
Tatoeages had hij laten zetten:
Overal!
Dit was duidelijk een lichaam
in verval.
En ik? Toen ik dit zag
schoot ik heimelijk in de lach.
Uitdrukkingen
Hij viel met zijn neus in de boter.
Waar komt die uitdrukking vandaan?
Waarom moest hij zo nodig vallen
op zijn gevoelig reukorgaan?
Als iets aan je neus voorbij gaat,
dan kijk je beslist op je neus,
maar krijg je het neusje van de zalm,
dan was iemand heel genereus.
Wie zijn neus schendt, schendt zijn aangezicht.
Met zo’n gok loop je echt voor paal.
Wat is dat Nederlands van ons
toch een interessante taal.
Hoe verklaar je als
rasechte Nederlander
deze uitdrukkingen
aan een medelander?
Marja Vos
September 2022
Vlieg op
‘Vlieg op,’ heb ik heel vaak gezegd.
Maar de vlieg bleef met mij in gevecht.
Hij kriebelde hier en hij kriebelde daar,
was beslist de grootste pester van het jaar.
‘Vlieg op,’ maar kon het beestje me wel horen?
Of hebben vliegen misschien geen oren?
Toen zag ik hem zitten. Naast mijn schoen. Zo verkeerd.
want toen heb ik hem mores geleerd.
Wie niet horen wil moet voelen.
Jij weet wat we hiermee bedoelen.
Deze vliegenmoord heeft me goed gedaan.
Voortaan kan ik rustig zonnen gaan.
Marja Vos
oktober 2022
Eurofiel
Een eurofiel is een liefhebber van geld.
Het liefst dat hij dagelijks zijn centen telt.
Dagobert Duck was ook zo dol.
Hij had munten, maar liefst een zwembad vol.
Maar zonder dollen
geld moet rollen.
Dus probeer je centen leuk te besteden.
Dan is iedereen tevreden.
Marja Vos
Augustus 2022
55 jaar getrouwd
De moervos en de rekel,
altijd een super stel.
De dieren op de Veluwe
die weten dat wel.
Straks zijn ze 55 jaar getrouwd.
Dat is niet te geloven.
Zouden zij elkaar ook dan nog
een aantal jaar beloven?
Zij willen dit graag vieren.
Zij heffen graag het glas.
Omdat een smaragden bruiloft
toch echt een droomwens was.
Juli 2022
Onderstaand gedichtje schreef ik n.a.v. de insectendag in april 2022
Kikkerbillenbijter
Vandaag heb ik weer iets geleerd:
Een heel nieuw soort insect.
Ongevaarlijk voor de mens,
maar de kikker kwaakt van ellende, hij is goed gebekt.
Een soort mug die leeft van kikkerbloed.
Hij hoort goed, spoedt zich naar het gekwaak.
Daar prikt hij met graagte in een bil.
Arme kikkers, jullie zijn echt de Sjaak.
Dit is de natuur. Gods wil?
Prik. Prik,
Au. Au.
De kikker uit een snik.
Kikkerbillenbijters. Wat een heerlijk woord.
Voor mij heeft dit
nieuwe soort insect
de eerste prijs gescoord.
Helaas, de waterschorpioen werd insect van het jaar.
Blauwe maandag
Het was niet op een zwarte zaterdag.
Ook niet op witte donderdag.
Het was op een blauwe maandag
dat ik besloot met hem uit te gaan.
Maar het liefdesvuur doofde
oh zo snel,
nog voor het goed aan
was gegaan.
Nu zag ik hem gisteren op de tv.
Grijs. Kalend. Een lelijke, dikke bejaarde.
Ik ben blij dat het lot me in die tijd
voor een grote vergissing spaarde.
Guillotine getest
In de Londense haven lag een nieuw schip
met een guillotine op het dek, ja dat was hip.
De volgende dag zou men hem testen gaan.
De Engelse queen bood haar diensten aan.
Als het goed ging was er niets aan het handje,
haar hoofd zou belanden in een mandje.
Van Mind fuck misschien een nieuwe act?
Nieuwsgierigheid was alom gewekt.
De proef die lukte, misschien wel té goed.
De koningin werd geroemd om haar lef en moed.
Binnenkort in Londen een heuse kroning.
Eindelijk krijgen de Engelsen een koning.
Marja Vos
Maart 2022
Poetins oorlog.
Angst. ‘Kinderen, de Russen komen.
We moeten naar de schuilkelder toe.
In ons huis is het gevaarlijk toeven.
Ik ben die oorlog nu al moe’.
‘Als het huis verwoest is, waar moet ik dan slapen?
Mam, mag ook ons hondje mee?
En mijn kat Persyk in een tasje?
Poetin hoe kwam je op zo’n idee?’
Als ik in bed lig, ik hoor het overal knallen,
stel ik onze Heer de vraag:
‘Kunt u Poetin komen halen?
Als het kan meteen! Vandaag!’
Maar zal Magere Hein wel weten
waar die idioot zich nu bevindt?
Ik smeek om Vrijheid en om Vrede
voor iedere volwassene en ieder kind.
Marja Vos
april 2022
De duizendpoot
Ergens lang een brede sloot
zat een dikke duizendpoot.
Zijn middelste linkerpoot deed oh zo zeer
en lopen ging beslist niet meer.
Hij had hem gebroken, wat het beestje verdroot.
Wij mensen hoeven niet te zeuren.
Ons zal dit zo gauw niet gebeuren.
Wij moeten met twee benen tevreden zijn
en de kans op een beenbreuk is dus echt heel erg klein,
Laten we om die duizendpoot treuren.
Marja Vos
februari 2022
Wij
Onze levens zijn verweven.
Er is geen ik meer, er is wij.
Samen lief en leed te delen
is het belangrijkste voor mij.
Pensionering. Niet meer werken.
Tijd om samen veel te doen:
Reizen, schrijven en mooi dansen.
Laat maar rollen dus de poen.
Streepjesarmen, grijze haren,
de eerste rimpels, ’t hoort erbij.
Dat we als paar dit mogen beleven
maakt me elke keer weer blij.
Roerloos water, woelige baren,
onze huwelijksboot vaart voort.
‘k Hoop dat we saam nog veel beleven.
Dan is mijn gebed verhoord.
Marja Vos
Januari 2022
C.I.D.P.
Mijn man heeft last van C.I.P.D.,
oftewel Polyneuropatie:
Een afwijking aan zijn benen,
daar ergens onder de knie.
Een arts ontwierp een orthese.
Eén voor het linker, één voor het rechter been.
Waardoor hij meteen weer goed lopen kon.
Hij wandelde overal heen.
Nu is mijn man mijn maatje.
Dat uit ik in woord en gebaar.
Ik geeft hem heel vaak een compliment,
maar daarin schuilt het gevaar.
Straks gaat hij naast zijn schoenen lopen.
In zijn geval is dat niet best.
Ik ben bang dat ik met lieve woorden
het werk van de arts verpest.
december 2021
Zelfspot
De hele avond had ik zitten gapen,
maar eenmaal in bed kon ik echt niet slapen.
Ik draaide op links, naar rechts, op mijn rug.
Zag in gedachten heel de dag weer terug.
Op advies van mijn man ging ik schaapjes tellen,
maar ik kan jullie wel vertellen:
Ik bleef maar gapen en gapen
en kon echt niet slapen.
Toen ben ik maar mijn bed uit gegaan
en lekker eventjes aan het rijmen gegaan.
Het maken van versjes ontspant me zo fijn,
omdat ze soms heel slaapverwekkend zijn.
Marja Vos
november 2021
Spit
Shit. Shit. Shit.
Ik heb spit.
Heel veel onkruid in de perken.
Dat betekende heel hard werken.
Te lang heb ik gebukt gestaan.
En zo is het mis gegaan.
Shit. Shit. Shit.
Ik heb spit.
Mijn man, een lieverd die nooit mort,
zegt: ’Het gaat wel over
voor je een jongetje wordt.’
Marja Vos
oktober 2021